Zomer
Deze zomer kwam ik tot bijna-stilstand: zelf gekozen, bewust vertragend. Op 30 juni stopte ik met werken en de zomer was maar net lang genoeg voor alle – nodige, mooie, heftige, verrassende, ontroerende, confronterende, zachte en harde – reflectie. En dat allemaal nog eens samengebald, samengevat en zelfs gerepeteerd tijdens zalige drie dagen alleen in zorg-, vergader- en ontmoetingsboerderij d’Yzerpasserelle, Alveringem: een mini-retreat met grote spiegels, met grote dank aan coach Tine Top en gastvrouw Siska Vanpeteghem.
Het werd de zomer van inzicht. Weten waar ik ben, vrede met mijn verleden. Ja, het moest dat verleden zijn om nu te zijn waar ik nu ben.
Inzicht
Herfst
Een andere kleerkast gaat open want deze morgen was het maar 7°. Vorige week heb ik eindelijk De Dood Leeft kunnen bezoeken: be-leef-beurs rond afscheid, rouw en (levend) verlies. Die dag schonk mij mooie ontmoetingen en bijzondere gesprekken. En ik voelde mij er naturel op mijn plaats.
Els Hellemans van Focus-Together presenteerde mij een plateau met voorwerpen uit de natuur en vroeg mij er één uit te kiezen als symbool voor hoe ik mij op dat moment voelde, een voorwerp dat typeerde met welk gevoel ik daar die dag op bezoek was. Tussen alles wat een bos in de herfst decoreert, koos ik een steen uit en zei luidop fundament.
Fundament
Mijn hele leven, alle wegen, blutsen en zegens, mijn geheelde littekens, gevierde hoogtes, zelfkennis en vaardigheden; mijn gezin, familie en vrienden zijn het fundament van de toekomst. Met nog een zeldzame blik achteruit ben ik alles en iedereen dankbaar.