Vandaag is het 82 jaar geleden dat Antoine de Saint-Exupéry niet meer terugkeerde van een verkenningsvlucht. Hij zou luchtfoto’s maken ter voorbereiding van een geallieerde landing in de Provence. Hij heeft tijdens de Tweede Wereldoorlog altijd ongewapend gevlogen. En die dag werd hij boven de Middellandse Zee neergeschoten.
Het is zo bizar wat hij de avond ervoor schreef op wat snel een soort afscheidsbrief zou blijken.
Als ik word neergehaald, zal ik nergens spijt van hebben…Ik was eigenlijk gemaakt om tuinman te worden…Maar indien ik levend terugkeer, heb ik slechts één probleem: ‘Wat kan ik, wat moet ik aan de mensen zeggen?’
Die vraag stelde hij zich na het formuleren van zijn grote bezorgdheid over de politieke en maatschappelijke evoluties en toekomstbeelden die hij vreesde. Indien hij wel oud was geworden, had hij, jammer genoeg voor ons, alles waarheid zien worden.
Maar Antoine de Saint-Exupéry is gelukkig voor de mensheid ook de boodschapper van ‘alle volwassenen zijn ooit kind geweest maar slechts enkelen herinneren zich dat’ en van ‘alleen met het hart kun je goed zien; het wezenlijke is voor de ogen onzichtbaar.’
En indien hij oud was geworden, zou hij vele kinderen in volwassenen zien ontwaken. Dan zouden zij hem opnieuw hoop gegeven hebben.
