ZomerDeze zomer kwam ik tot bijna-stilstand: zelf gekozen, bewust vertragend. Op 30 juni stopte ik met werken en de zomer was maar net lang genoeg
Carlos, een vriend, een moat die zo veel mooie mens was, heeft zich over velen verspreid en is in ons hart thuisgekomen, zoals een trekvogel
Vanavond voel ik mij zoals Antoine de Saint-Exupéry. Het begon toen ik in het licht van het laatste daglicht in mijn auto stapte om van
Boulevard is een dreef voor vrienden op dreefin goeie en kwade dageneen dreef is een gelid van stammen, bomenwaaronder schaduwwaartussen een pleinwaar vrienden elkaar moeiteloos
J van Jozef en Juulhun naam is hun laatste huisin ons aller ziel Bij ontvangst van deze glas-in-lood-J vandaag bedenk ik dat de naam een
Het zal meteen duidelijk worden waarom ik uiterst zelden een boek leen uit de bibliotheek. ’t Is omdat er in elk boek één zin is
stille verjaardag levende herinnering ziel op mijn schouders
celui qui tomben’est pas toujours l’autresi c’est toi qui le risqueil faut oser te penchersurtout vers cet autre la première qui tombeet reste allongéeest Christine
samenhang van verengelost door de ruivogels laten de oude losgeschonden want hun taak volbrachtgevlogen op leven en dood vogels hebben nieuwe nodigwant de toekomst herbegintvliegen
Marlies Boutens en Daphne Titeca – samen Koester je verhaal – schreven samen dit boek. De titel is helemaal duidelijk: iets tastbaars biedt troost. Voorwerpen
