Verlies – ode aan Lost&Co

geborgen in een verhuisdoos
bevend maar stevig dichtgeplakt
de inhoud met stift op het deksel, met tranen bezegeld
zwaarder dan elke doos boeken
en toch moet de doos overal mee

Lost&Co is geen verhuisfirma, geen pakjesdienst
maar tilt de doos van de grond, eender waar ze staat
stapt naast jou mee
samen rusten op een bank, een bloemenweide, een bos, een strand
en dan weer verder
samen, hoe lang de weg ook is

jij wordt sterker
en vraagt om de doos een eindje over te nemen
het lukt want de schouder van Lost&Co staat onzichtbaar
één met jouw sterkste schouder
maar je kunt de doos nog niet openmaken

Verlies
opgesloten in een verhuisdoos
eenzaam in het donker, als een knuffel die vergeten wordt
zijn roep om hulp en kan ik helpen? niet gehoord
en toch moet die doos open

de bel gaat
Lost&Co staat aan de deur
om te helpen uitpakken
de doos zacht van tranen
valt uit elkaar op het tapijt
er is geen andere doos

de knuffel glimlacht en krijgt een ereplaats
naast de foto die ongeschonden uit de doos valt
je zoontje zet opa’s pet op zijn hoofd
de rest blijft even liggen
om thee te drinken en met een klein hartje maar steeds sneller
de fotoalbums open te slaan – snikkend lachen dat is van die keer dat ik

Verlies
de lege doos weggegooid
de lege plaats leeg houden om vol te blijven
met al wat je terugvindt
en je huis en hart mee versiert

Lost&Co raapt nog iets van het tapijt
je glimlach zat ook in de verhuisdoos
en staat nu weer op je gezicht
mooier, zachter, sterker

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn

Geef een reactie

Sluit Menu