
Ode aan Job Devos, 26/01/1978 – 15/01/2025 (Peter Callewaert, 26/01/2025)
Gelukkig was Job nooit zonder zijn Vos. Aan de kleine Job kwam de Vos vertellen over bevriend worden door elkaar tam te maken. ‘Tam maken’

Gelukkig was Job nooit zonder zijn Vos. Aan de kleine Job kwam de Vos vertellen over bevriend worden door elkaar tam te maken. ‘Tam maken’

de zee aan haar zijdeondanks honderd meter ver meters weg en weerin eb en vloed eb maakt plaatsvloed geeft energie de zee aan haar zijdespoelt

Rare titel hé. Het is tegelijk ook een citaat uit een zeer krachtige speech van mijn dierbare neef en vriend Nick Verstraete als ode en

Het is nooit zwart-wit. Of beter: het mag nooit alleen zwart-wit zijn. Maar de echte kleuren. Welke zijn dat dan?Niet moeilijk: alle kleuren. De ware

We zijn zomer en dan zou er een lichte jas en zonnehoed aan de kapstok moeten hangen terwijl de warmere jas tot de herfst in

‘Eenrichtingsverkeer’ zegt dit bord; ‘uniek’ zeg ik.Ieder mens zijn of haar voie unique.Gelukkig geen eenrichtingsverkeer want bochten à volonté;maar geen achteruit.Alleen vooruit.Ieder mens kiest of

vandaag verdrietdagéén jaar missen gedragendoor mens en natuur tranen spoelen mijdauw de bloemen vóór de zonhart schoon en gewarmd

als zelfs de stenenhun hart tonen, dus hebbendan kan er zo veel als zelfs de duinenzich een hart laten waaiendan is het land zacht als

Stille Strijd vraagt om regelmatig stil te staan en vooral om te kijken of iedereen mee is. Want de Stille Strijd woedt in alle stille

Wat is er met mij – en 264 anderen – gebeurd vrijdag 3 mei in Dendermonde? Aan elke aanwezige zag ik in zijn of haar