Gisteren in Brussel. Alleen op gps rijden om mijn weg te vinden. Donker en druk Brussel. Onhoorbaar luid als je in de auto zit. Zintuigen
mama met een hart zo grootvoor Rudi, Stefan en Maaike haar hart zo zachtdaarom haar tafel rond in Bergwaar woorden, harten en geesten verzachttenen haar
De nacht om te rusten, slapen, werken, vrijen, reizen, dromen, wakker liggen, helen, studeren,…is weggevaagd in een cascade van gestoord geweld. Parijs ontwaakt van een
Het weinige dat ik erover wist, was dat het niet vooral over ganzen en dus vogels zou gaan. Maar ik was al meermaals en uitvoerig
Op zoek naar rust in de Provence leert een graf in Oppède-le-Vieux mij het werkwoord aimer anders vervoegen. Zo eenvoudig zo mooi verwoord met een
Rouwen mag ook anders, zegt Pieter Deknudt. En hij zegt het zowel als zwaar beproefde ervaringsdeskundige als in zijn context van Reveil. Natuurlijk mag het
terracotta sjaaltranen over de wangen van mijn hartChristine nabij twee jaar al dat missen zo veel pijn kan doen, omdat de liefde veel groter was.
De dode kern wordt gearchiveerden gul alles gegevengeraadpleegd door nieuw leven. De boom nodigt uit aan zijn kwijnende tafelen leeft nog even. ‘Even‘ in bomentijdrekening.
Gelukkig was Job nooit zonder zijn Vos. Aan de kleine Job kwam de Vos vertellen over bevriend worden door elkaar tam te maken. ‘Tam maken’
de zee aan haar zijdeondanks honderd meter ver meters weg en weerin eb en vloed eb maakt plaatsvloed geeft energie de zee aan haar zijdespoelt
