celui qui tombe
n’est pas toujours l’autre
si c’est toi qui le risque
il faut oser te pencher
surtout vers cet autre
la première qui tombe
et reste allongée
est Christine (1956-2023)
je la reconnais
à la couleur terre cuite
Info: gisteren tijdens de voorstelling droeg één van de actrices een terracottakleurige broek. Zij was aan het slot de eerste die viel en bleef liggen. Ze werd door de anderen gedragen en te rusten gelegd. Het heeft mij enorm ontroerd en ik stond met blinkende ogen – ja, tranen – als één van de eersten recht voor de minutenlange staande ovatie. Terracotta is voor mij een teken van Christine.