Ik kijk naar de wereld, het leven, de mens én mezelf met de blik van een kind. Het kind dat ik zelf ooit was. Mijn innerchild. Daarom formuleer ik hier de enige opdracht die ik jou, beste lezer, wil zien uitvoeren: verwonder je en wek je innerchild. Dan gebeuren er bijzondere, stevige maar altijd mooie momenten én ontmoetingen.
ZomerDeze zomer kwam ik tot bijna-stilstand: zelf gekozen, bewust vertragend. Op 30 juni stopte ik met werken en de zomer was maar net lang genoeg
Vandaag is het 82 jaar geleden dat Antoine de Saint-Exupéry niet meer terugkeerde van een verkenningsvlucht. Hij zou luchtfoto’s maken ter voorbereiding van een geallieerde
Carlos, een vriend, een moat die zo veel mooie mens was, heeft zich over velen verspreid en is in ons hart thuisgekomen, zoals een trekvogel
De zon overstijgt dalendde wolkenbergkamDe rustende vogelstijgt morgen weer op
Vanavond voel ik mij zoals Antoine de Saint-Exupéry. Het begon toen ik in het licht van het laatste daglicht in mijn auto stapte om van
Boulevard is een dreef voor vrienden op dreefin goeie en kwade dageneen dreef is een gelid van stammen, bomenwaaronder schaduwwaartussen een pleinwaar vrienden elkaar moeiteloos
