
Nachtvlucht – Peter Callewaert, 18/03/2026
Vanavond voel ik mij zoals Antoine de Saint-Exupéry. Het begon toen ik in het licht van het laatste daglicht in mijn auto stapte om van
Ik kijk naar de wereld, het leven, de mens én mezelf met de blik van een kind. Het kind dat ik zelf ooit was. Mijn innerchild. Daarom formuleer ik hier de enige opdracht die ik jou, beste lezer, wil zien uitvoeren: verwonder je en wek je innerchild. Dan gebeuren er bijzondere, stevige maar altijd mooie momenten én ontmoetingen.

Vanavond voel ik mij zoals Antoine de Saint-Exupéry. Het begon toen ik in het licht van het laatste daglicht in mijn auto stapte om van

Boulevard is een dreef voor vrienden op dreefin goeie en kwade dageneen dreef is een gelid van stammen, bomenwaaronder schaduwwaartussen een pleinwaar vrienden elkaar moeiteloos

J van Jozef en Juulhun naam is hun laatste huisin ons aller ziel Bij ontvangst van deze glas-in-lood-J vandaag bedenk ik dat de naam een

Het zal meteen duidelijk worden waarom ik uiterst zelden een boek leen uit de bibliotheek. ’t Is omdat er in elk boek één zin is

stille verjaardag levende herinnering ziel op mijn schouders

celui qui tomben’est pas toujours l’autresi c’est toi qui le risqueil faut oser te penchersurtout vers cet autre la première qui tombeet reste allongéeest Christine